Człowiek z lodu

Znaleziony w lodzie

 W 1991 roku w Alpach znaleziono zamarznięte zwłoki. Najpierw sądzono, że to ciało jakiegoś alpinisty. Później jednak okazało się, że ma ono ponad 5000 lat! Naukowcy nie chcieli dopuścić, by zwłoki rozmarzły, bo wtedy uległyby zniszczeniu. Badając szczątki człowieka z lodowca, dokonano wielu odkryć. Prawdopodobnie był pasterzem lub myśliwym próbującym przekroczyć Alpy. Kiedy rozpętała się śnieżyca, skulił się pod nasypem, u stóp lodowca. Zasnął i zamarzł na śmierć. Zasypał go śnieg, który potem zamienił się w lód.

Dzięki temu zwłoki zachowały się jak w zamrażarce.

Tak według ekspertów wyglądał człowiek znaleziony w lodzie, kiedy ruszał na wyprawę przez Alpy. Miał łuk i strzały oraz siekierkę, którą rąbał drzewo.

Nosił futro z pozszywanych skrawków owczej skóry.

Człowiek gór

Człowiek znaleziony w lodzie miał około 1,5 m wysokości i kręcone brązowe włosy. Ubrany był w skórzany kaftan, spodnie i futrzana czapkę. Żeby było mu ciepło, wypchał skórzane buty suchą trawa. Uplótł też z niej pelerynę. Na plecach dźwigał skórzany worek. Prawdopodobnie założył wszystkie ubrania, jakie miał. W porównaniu ze strojem współczesnych malo listów jego odzież nie była ciepła. 

Strzały i topór

Lodowy człowiek nosił strzały w kołczanie z sarniej skóry. Dwie były gotowe do użycia. Miały lotki z piór i kamienne ostrza. Mężczyzna nosił też ze sobą nóż i siekierkę. Jej ostrze wykonał z miedzi. Zachowało się na niej, podobnie jak na nożu, trochę sierści kozic i jeleni, stąd wiadomo, na jakie zwierzęta polował. Na siekierze przyschła też odrobina owsianki! Pewnie przegryzł małe co nieco ~~ i. w drodze.

Czy warto pić soki?

Otóż:

Pijąc soki możemy poprawić swój sposób odżywiania. Jakie soki wybierać i ile pić w ciągu dnia? Które soki są najzdrowsze?

Dzięki piciu soków możemy znacznie poprawić dotychczasowy sposób odżywiania. Wysoko wartościowe owocowo – warzywne soki to napoje, które nie zawierają tłuszczów ani białka, zawierają natomiast łatwo przyswajalne węglowodany. Łatwo są wchłaniane do krwi i nie obciążają przewodu pokarmowego ani przemiany materii. Pomocne są w regeneracji organizmu. Najlepsze soki uzyskuje się za pomocą elektrycznej sokowirówki. Świeżo uzyskane porcje soku należy wypijać bezpośrednio. Pozostałości soku można bardzo krótko przechowywać zamknięte w lodówce.

Soki dostarczają substancji witalnych (vita – życie), takich jak witaminy i składniki mineralne. U osób otyłych, które stosowały wcześniej diety złożone z produktów wysoko oczyszczonych, może dojść do niedoborów składników pokarmowych, w wyniku czego pojawiają się: zmniejszona odporność na infekcje, osłabienie fizyczne, napięcie, zmęczenie, nerwowość i złe samopoczucie lub też rozwijają się problemy dotyczące skóry, włosów i paznokci. Wszystkie te niedobory wyrównują się, dzięki piciu soków.

Aby uzyskać możliwie najszerszy zakres działania należy zestawiać w ciągu dnia różne soki o rozmaitych składnikach witalnych. W owocach, warzywach i roślinach leczniczych obecny jest potas. Ten składnik mineralny, ma przeciwstawne działanie do sodu, obecnego m. in. w soli kuchennej. Podczas, gdy sód wiąże wodę w organizmie, potas pomaga w jej wydalaniu. Pozwala to na oczyszczenie organizmu. Soki normalizują równowagę kwasowo–zasadową w organizmie. Nieznaczna przewaga zasad ma działanie korzystne (soki mają działanie zasadotwórcze). Soki warzywne bez dodatku soli są szczególnie zalecane do picia w czasie głodówki. Zawierają mniej kwasów od owoców i są lepiej tolerowane przez żołądek. Duża zawartość potasu wzmaga odwodnienie i tym samym oczyszczenie przestrzeni międzytkankowych. Pobudzają trawienie i dostarczają bardzo mało kalorii (około 12–50 kcal/100ml).

Sok pomidorowy pomoże znormalizować trawienie, a sok z kiszonej kapusty pobudzi funkcje przewodu pokarmowego i wzmocni naturalną florę bakteryjną. Dodanie cebuli jako składnika soku wzmocni serce, oczyści drogi oddechowe i obniży ciśnienie krwi. Szpinak i buraki mają z kolei działanie krwiotwórcze. Brokuły mają działanie przeciwmiażdżycowe. Ogórki likwidują obrzęki i rozjaśniają skórę. Soki warzywne z kwasem mlekowym mają działanie wzmacniające odporność. Zawarty w nich kwas L (+) – mlekowy pomaga w wydalaniu szkodliwych produktów przemiany materii, pobudza perystaltykę jelitową i stymuluje rozwój prawidłowej flory bakteryjnej. Poprawia również smak soków.

Soki owocowe i warzywne mają wiele korzystnych właściwości. Mogą być bardzo dobrą bronią w walce z wolnymi rodnikami, odgrywającymi znaczącą rolę w rozwoju wielu chorób, często nowotworów. Skuteczny może być sok z marchwi, zawierający wiele antyoksydantów niszczących wolne rodniki: witaminę C, E i karoten (prowitaminę witaminy A). Dzięki umiejętnemu łączeniu składników soku możemy uzyskać korzystne działanie zdrowotne. Picie samodzielnie przygotowanych soków dobroczynnie wpływa na odnowę i siły witalne całego organizmu.

Soki na bazie owoców również mają nie tylko wyśmienity smak, ale również dobre walory zdrowotne. Acerola, pomarańcze, dzika róża i winogrona ogólnie wzmacniają odporność. Śliwki pobudzą perystaltykę jelit, brzoskwinie pomogą w odtruwaniu organizmu, a ananasy wzmocnią ostrość widzenia. Popularny u nas sok z jabłek reguluje pracę przewodu pokarmowego i ma działanie odkwaszające, podobnie jak jeżyny, które oczyszczają krew i wzmacniają układ nerwowy. Sok z malin obniży gorączkę, a sok z wiśni korzystnie wpłynie na układ krwiotwórczy. Dla osób z wysokim ciśnieniem polecany jest z kolei sok z gruszki.

Oczywiście, jak z każdym rodzajem żywności, nie możemy przesadzać z piciem soków. Unikajmy szczególnie gotowych dosładzanych cukrem! Należy uważać na picie zbyt dużej ilości soków owocowych, ze względu na zawartość fruktozy w ich składzie. Najbardziej optymalna ilość zjadanych owoców w ciągu dnia to dwie porcje, dlatego jeśli zjemy np. jeden owoc i wypijemy jedną szklankę soku owocowego, to zupełnie wystarczająca dawka witamin i minerałów, z tego rodzaju żywności. Z kolei soki warzywne można pić praktycznie bez ograniczeń, jeśli tylko nie odczuwamy żadnych dolegliwości ze strony układu pokarmowego.

Świat lodu

 JAK ZIMNO! NIC DZIWNEGO, ZE JASKINIOWCY UBIERALI GRUBE FUTRA, ŻEBY SIĘ OGRZAĆ - ŻYLI PRZECIEŻ W EPOCE LODOWCOWEJ.

Ale mróz!

Ok. 80 000 lat temu Ziemia zaczęła się ochładzać - to był początek epoki lodowcowej. Największe ochłodzenie nastąpiło ok. 18 000 lat temu. Trzecią część lądów pokryły lodowce grubości 2,5 km! Wielkie góry lodowe pływały po morzach w tych miejscach, gdzie dziś są słoneczne plaże. Zwierzęta miały grube futra chroniące je przed zimnem. Niektóre z nich wyginęły.

Zwierzęta z epoki lodowcowej były większe i bardziej kudłate od swoich współczesnych krewnych! Żyły wtedy olbrzymie nosorożce, leniwce, żubry, jelenie i niedźwiedzie. Ludzie nie byli tak wytrzymali jak zwierzęta. Człowiek z epoki lodowcowej wędrował na południe i żył na obrzeżu lodowca. Ale i tam było

zimno.
Około 20 000 lat temu Londyn,  Paryż, Nowy Jork i Warszawę pokrywał śnieg przez cały rok. Nawet rzeki skuwał lód. Poziom morza był ^iższy, dlatego ludzie i zwierzęta ^gli przechodzić w miejscach, ie teraz jest głęboka woda.

 Zamrażarka

Kiedy jakieś zwierzę padało, przykrywał je śnieg i lód. Lód działał jak ogromna zamrażarka utrzymywał mięso S w świeżości! W 1977 roku na Syberii zostało odkopane zamarznięte ciało mamuciątka. Ono [ zamarzło ponad 40 000 lat temu, ale nadal było pokryte grubą warstwą futra!

Odwilż

Lodowiec zaczął topnieć ok. 15 000 lat temu. Wtedy wiele zwierząt, jak np. mamuty, wymarło. Niektóre, np. renifery, przeniosły się na północ. Inne zwierzęta zostały, by paść się na łąkach wyrosłych w cieplejszych miejscach. Ludzie też woleli łagodniejszy klimat.

Mężczyzna znalazł na plaży list w butelce sprzed 107 lat

Steve Thurber znalazł ostatnio na plaży w Zatoce Schoonera w obszarze Tofino w Kanadzie najstarszy list w butelce. Ponieważ wrzucono go do wody 29 września 1906 r., oznacza to, że liczy sobie prawie 107 lat i deklasuje rekord szkockiego szypra Andrew Leapera, który w ubiegłym roku odkrył w swojej sieci naczynie pływające w Morzu Północnym przez 97 lat i 309 dni.

Widać było, że nadal zamknięta butelka z zielonego szkła swoje przeszła - była poniszczona, a kapsel zardzewiał. Thurber wywołał ogromną burzę, stwierdzając, że nie zamierza jej otwierać. W ten oto sposób upublicznione mogły zostać tylko niektóre wiadomości umieszczone na kopercie.

Wiadomo, że autorem listu był nie jaki Earl Willard, który często podróżował parowcem z San Francisco do Bellingham. Butelka trafiła do wody po niecałych 76 godzinach rejsu. Przez szkło można było ujrzeć również adres Willarda i datę nadania wiadomości.